بی سرو ته

میگن یه روز لیلی واسه مجنون پیغام فرستاد که انگار خیلی دوست داری منو ببینی ؟ اگه نیمه شب بیای بیرون شهر ، کنار فلان باغ ، منم می یام تا ببینمت . مجنون که شیفته دیدار لیلی بود ، چندین ساعت قبل از موعد مقرر رفت و در محل قرار نشست . ولی مدتی که گذشت خوابش برد ... نیمه شب لیلی اومد و وقتی اونو تو خواب عمیق دید ، از کیسه ای که به همراه داشت ، چند مشت گردو برداشت و ریخت تو جیبهای مجنون و رفت . مجنون وقتی چشم باز کرد ، خورشید طلوع کرده بود ، آهی کشید و گفت : ای دل غافل یار آمد و ما در خواب بودیم . افسرده و پریشون برگشت به شهر . در راه یکی از دوستانش اونو دید و پرسید : چرا اینقدر ناراحتی ؟! و وقتی جریان را شنید با خوشحالی گفت : این که عالیه ! آخه نشونه اینه که لیلی به دو دلیل تو رو خیلی دوست داره ! دلیل اول این که : خواب بودی و بیدارت نکرده ! و به طورحتم به خودش گفته : اون عزیز دل من که تو خواب نازه ، پس چرا بیدارش کنم ؟ و دلیل دوم اینکه : وقتی بیدار می شدی ، گرسنه بودی و لیلی طاقت این رو نداشت ، پس برات گردو گذاشته تا بشکنی و بخوری ! مجنون سری تکان داد و گفت : نه ! اون می خواسته بگه : تو عاشق نیستی ! اگه عاشق بودی که خوابت نمیبرد ! تو رو چه به عاشقی؟ بهتره بری گردو بازی کنی ! حالا به نظرتون کدومشون درست گفتن ؟؟؟

+ نوشته شده در شنبه 1387/01/17ساعت 16:15 توسط hoda2x |

+ نوشته شده در شنبه 1387/01/17ساعت 15:53 توسط hoda2x |

بیداد رفت لاله ی بر باد رفته را یارب خزان چه بود بهار شکفته را

هر لاله ای که از دل این خاکدان دمید نو کرد داغ ماتم یاران رفته را

جز در صفای اشک دلم وا نمی شود باران به دامن است هوای گرفته را

وای ای مه دو هفته چه جای محاق بود آخر محاق نیست که ماه دو هفته را

برخیز لاله ٬ بند گلوبند خود بتاب آورده ام بدیده گهر های سفته را

ای کاش ناله های چو من بلبلی حزین بیدار کردی آن گل در خاک خفته را

گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیست تب موم سازد آهن و پولاد تفته را

گردون برات خوشدلی کس نخوانده است اینجا همیشه رد و نکول است سفته را

این گوژپشت ٬ تیر قدان راست تر زند چندین کمین نکرده کمانهای چفته را

یا رب چها به سینه ی این خاکدان دراست کس نیست واقف این همه راز نهفته را

راه عدم نرفت کس از رهروان خاک چون رفت خواهی این همه راه نرفته را

لب دوخت هر که را که بدو راز گفت دهر تا باز نشنود ز کس این راز گفته را

لعلی نسفت کلک در افشان شهریار در رشته چون کشم در و لعل نسفته را

+ نوشته شده در یکشنبه 1386/11/28ساعت 15:34 توسط hoda2x |